Dag 1

Dag 1 van de sinterklaasactie zit er bijna op.
Vanmorgen ging de wekker nog een uurtje eerder dan gepland.
Dus om 4 uur werd ik al piepend gewekt door m'n wekkertje... grrr ik haat dat geluid!
Zelfs als het voor een goed doel is.
Flink smeren (lang leve de eczeem), eten, laatste zooi klaarzetten, douchen nog ff niksen op naar het grote pietenhuis.
De sneeuw moest her en der nog getrotseerd worden, maar al met al was het goed te doen.
In de straat van het pietenhuis kwam ik de eerste andere ook al tegen, gezellig!
Nog voor 7 uur zat de eerste piet in de afwerking, en werd sinterklaas zijn baard nog eens gekamd.
Rond 7 uur was iedereen binnen, en kon de grote verandering beginnen.
4 pieten en 2 hulpsinterklazen werden klaargestoomd, opgemaakt, aangekleed en bijgewerkt.
Al met al een hoop drukte en gezelligheid.
Ondanks een slapende moeder op de eerste verdieping, dus ssssttt!

Nog geen uur later proppen de teams zich in iniminiauto's.
(denk aan een hoage hoagte piet van 2 mtr lang, een sinterklaas met al zijn tabberts, gewaden en zijn staf en een piet die nog best wat pondjes kwijt mag raken in een renault twingo.. Proppen maarrrr!)
Onderweg kwamen we aardig wat andere teams tegen, gezellig!

Rond half 9 kwam sinterklaas bij de school aan.
Piet had de fietsjes gepikt en kwam dus op de fiets aan.
De kinderen zongen de pepernotensamba
(ooit van gehoord? Deze piet kon de meeste liedjes niet hoor!)en danste richting de gymzaal.
Hier stond sinterklaas alle kindjes te woord, een voor een en op het gemakje.
Met een flink kado en een big smile gingen ze weer terug naar hun klas.

Op naar de hoofdsponsor, hier mochten we banketletters uitdelen en flink strooien.
De baas was er niet, maar hij kan ons niet gemist hebben als hij terug komt.
Zijn bureau is volgestort met strooigoed.
Heerlijk zo'n geweldige sponsor waar dit allemaal kan.
Zij zorgen ervoor dat wij in juni weer aan de Roparun kunnen gaan beginnen.
Zij betalen onze 2700 euro aan inschrijfgeld, lenen hun naam voor ons team en laten ons ook nog troep maken met strooigoed.

Dag 1 zit er bijna om. Ik zit te wachten op het laaste team.
Nog een soepie en een broodje en op naar huis.
Uitslapen, opruimen en niks doen.
Morgen om 13 uur begint het circus weer opnieuw.
Dusseuh, tot morgen???

Pink Ribbon

De pinkribbon maand is bijna voorbij. Vandaag is de laatste dag.
Toch nestel ik me vandaag pas met een flinke mok warme choco (helaas zonder slagroom) en het pink ribbon magazine op de bank.
En het enige dat ik wil zeggen is dat jullie eigenlijk het zelfde zouden moeten doen.
Even genieten van de herfst, het geweldige blad, de mooie inspirerende verhalen, geweldige foto's en dan ook nog de gedachte dat een deel van het aankoopbedrag naar Pink Ribbon gaat en dus ingezet wordt voor mensen met borstkanker.
Ik zeg DOEN!!

(het magazine valt hier te bestellen)

Deur aan Deur

Een half uurtje terug ging de deurbel.
2 jongens van rond de 17 jaar kwamen collecteren voor het brandwondenfonds.
Zelf ga ik ook deur aan deur, maar dan voor de Roparun.
Daar schreef ik eerder al een stukje over wat ik jullie niet wil onthouden!

1: NEE
2: Nee sorry stroopwafels lusten we niet
3:................. BAF (deur dicht)
4: Neeikwilzenieikhaidsuuker! (Flakkees voor:Ik heb suikerziekte dus mag ze niet)
5: Die ken ik nie kauwe (Flakkees voor, die zijn me te taai)
6: Ik ben er wel maar doe gewoon niet open.
7: We sonjabakkeren, we mogen geen stroopwafels.
8: Sorry ik heb nu echt geen tijd!
9: Mamma zei net dat ik moet zeggen dat ze niet thuis is.
10: Wij zijn niet thuis. (maar we doen wel de deur open)

Afgelopen 2 dagen hebben we met flink wat dozen stroopwafels onder onze arm gezeuld
Dinsdag zijn we hard van stapel gegaan, voor 300 euro verkochten we met z'n tweeeen. De stroopwafels hadden we voor niet al te veel geld gekocht bij de Agrimarkt, dus de onkosten moesten er nog wel uit. Dat lukte niet in 1 dag. Dus woensdag zijn we vrolijk doorgegaan. Gelukkig was het weer geweldig en de sfeer goed.
Zoals je kunt lezen hebben we ook vaak nee te horen gekregen. Nu praat ik ook nog eens geen flakkees wat het er soms niet makkelijk op maakt.
Neeikwilzenieikhaidsuuker! Wat heeft u? Ik haid Suuker! En voor de visite dan mevrouw? Nee die kennen ze nie kouwe! Soms ging het gordijntje voor de deur vandaan en schoof het gordijntje erg snel weer terug. Er werd dan niet eens open gedaan. Sta je dan met je goede gedrag. We waren overigens wel blij dat we geen Jehova's waren want die zijn echt nergens welkom, overal plakkers op de deur dat ze niet aan mogen bellen.

Toch zaten er absoluut ook gave dingen bij.
Een meisje dat alleen thuis was en haar spaarpot overhoop haalde om een pakje stroopwafels te kunnen kopen, mensen die 2,50 geven maar geen stroopwafels willen. Hondjes worden je toevertrouwd en her en der vertellen mensen hun eigen ervaringen met de Roparun. Kanker komt echt vaker door dan je denkt! Een mevrouw had zelf net 2 borsten afgezet, nu had haar man stemband kanker. Op een volgend adres deden 3 mensen huilend de deur open, bent u de begravenis ondernemer? Euhm nee, ik verkoop stroopwafels voor de kankerpatienten van de Roparun. Mevrouw barste in huilen uit, haar man was een uur eerder aan kanker overleden... Sta je daar met je doosje stroopwafels. Sorry mevrouw dat wisten we niet.. Gecondoleerd en vooral veel sterkte. Maar ik mocht niet doorlopen van de mevrouw. Ze ging wel even geld halen. Terwijl ik sta te wachten komt er een ander naar buiten, of ik snel door wil lopen want er was net iemand overleden. Gecondoleerd mevrouw, maar de vrouw des huizes is al geld aan het halen, sorry ik wist het echt niet. De mevrouw keek me raar aan en ging snel weg. Van de weduwe kregen we 5 euro, 2 pakjes verkocht de rest mochten we houden.

Volgend jaar gaan we gewapend met negerzoenen (die wegen minder dan een doos met zakjes stroopwafels), glucosepennen (voor de suukerpatienten) eierkoeken (voor de sonjabakkermensen) Een keuken machine (voor de mensen die ze niet kunnen bijten) en een steekwagentje (voor onze armen, want die willen momenteel echt niet meer) op pad.
We hebben momenteel nog 19 dozen over, die moeten allemaal nog verkocht worden. We bedenken nog hoe we dit gaan doen. Maar al met al zijn we de meeste dozen kwijt en hebben we een aardig bedrag wat op de rekening kan worden bijgeschreven!!!

Dit jaar hebben we het helemaal anders aangepakt en hebben we gecollecteerd.
In een week tijd 3300 euro opgehaald voor de kankerpatienten. Mooi toch?

Collecteer je zelf ook? En waarom wel/niet?

Wat nou herfst? Winter zul je bedoelen!

Waar de een nog bezig is de zomer af te sluiten, ben ik al volop met de winter bezig.
(al geeft mijn framboos nog steeds frambozen en zjin mijn peren bijna rijp)
Sinterklaas heeft mij namelijk gevraagd of ik hulpsinterklazen wil opleiden en ervoor wil zorgen dat de gezinnen in Rotterdam en omgeving voorzien worden van een bezoekje van de oude mannen.
Daar komt nog heel wat bij kijken. De sinterklazen moeten kunnen paardrijden, een diepe zware stem hebben, niet al te lang zijn, en bovendien erg lief en vriendelijk.
Ze mogen niet roken en niet drinken, niet bang zijn van honden en al helemaal niet bang zijn van kinderen.

De pieten daarintegen is helemaal een verhaal appart.
Zij moeten kunnen dakklimmen, kadootjes inpakken, een cursus strooigoedstrooien volgen, grapjes kunnen maken, niet verlegen zijn, en ze moeten weten hoe ze de staf van sinterklaas moeten dragen.
Ze moeten op de hoogte zijn van het sinterklaasjournaal, alle series kijken bij jetix, foxkids, disneydinges en waar zenden ze ze allemaal wel niet meer uit tegenwoordig?
Ze mogen niet zeeziek zijn, moeten kunnen auto rijden (sinterklaas kan niet overal komen met zijn paard) en moeten weten hoe ze door de schoorstenen maar ook via de voordeuren binnenkomen. Ze moeten veters kunnen strikken, jassen kunnen dichtmaken, en schoenen uit elkaar kunnen houden. Ze moeten moeilijke namen kunnen uitspreken, oude mannen kunnen begeleiden en vooral niet vergeten de kinderen persoonlijke aandacht te geven. Ze moeten kunnen klimmen en klouteren, kunnen dansen en zingen, maar ook goed kunnen luisteren en stil kunnen zitten. Ze moeten kunnen blokfluiten, en als ze dat niet kunnen gitaar kunnen spelen, vergeet vooral niet dat ze pepernoten moeten kunnen bakken en schuimpjes kunnen maken.

Kortom drukte van belang hier in huis!
Op 5 december zitten mijn hulpsinterklazen al bijna vol. 3 en 4 december hebben we nog wel plek.
En dat allemaal om geld in te zamelen voor de Roparun.