Hemelen

Afgelopen week draaide ik mijn laatste reeks nachtdiensten.
Ik ben me thuis gaan voelen in de nacht, en heb met veel plezier voor alle clienten gezorgd.
In de week voor m'n nachten was een van de clienten in het ziekenhuis opgenomen.
Het ging niet goed met haar. Een hoop lichamelijke problemen.
Ze was al oud, helemaal voor iemand met haar handicaps.
De laatste nacht dat ik haar mocht verzorgen was ze al erg benauwd en zag ze blauw.
Het ging duidelijk niet goed met haar.
En nu hoorde ik dus dat ze in het ziekenhuis ligt.

Terwijl ik mijn rondes loop en mensen verschoon laat ik haar 'overbuurvrouw' plassen.
De 'overbuurvrouw' is niet zo spraakzaam, ze murmelt een hoop maar verstaanbare woorden slaakt ze zelden.
Terwijl ze naar de wc loopt komt ze langs de kamer van de client die in het ziekenhuis is opgenomen.
Dood zei ze, waarna ze wees naar de grond en toen naar de hemel.
Nee hoor, ze is niet dood, ze ligt in het ziekenhuis en komt morgen weer thuis.
Want na 2 weken ziekenhuis zou ze eindelijk thuis komen.
De slingers lagen al klaar.

Een nacht later tref ik een verslagen avonddienst.
De client was die nacht in een coma geraakt en na een opleving waarin ze zelfs nog gegeten en na 2 weken weer gelopen had is ze overleden.
Had haar 'overbuurvrouw' toch gelijk.....

Troostvoer

Vorige week schreef ik dat ik niet zo heel lekker in m'n hum zat.
Last van van alles en nog wat in m'n hoofd.
Als ik zulke buien heb ga ik zoeken.
Zoeken naar eten, lekker eten, het liefst nog zoet ook!
En een van de recepten wil ik jullie niet onthouden!
Omdat ik een vrij heftige noten en pinda allergie heb mag ik lang niet alles eten.
Eigenlijk mag ik haast niets, en is het soms zoeken naar lekkers voor in die buien.
Maar het is weer gelukt hoor!


Bostognemandarijntoet ala annelies.

Verkruimel een stuk of 5 (of meer) bostognekoekjes tot kruim.
Pel 3 grote of 5 kleine mandarijntjes en halveer de partjes.
doe onderin de kom de helft van de mandarijntjes.
Strooi hier voor de helft bostognekruimels overheen.
Afdekken met een flinke kwak kwark of yoghurt.
Daarna de andere helft van de mandarijnen.
En afdekken met de andere helft van de bostognekruimels.
Eventueel garneren met hagelslag, m&m's of andere chocodingetjes die je lekker vind.

Eet smakelijk!
(en die callorieen, daar gaan we in januari wel weer mee aan de slag!)

Sokkennood

Ik heb een wasmachine.
Gekregen van mijn ouders toen ik vorig jaar in mijn huisje trok.
Het is een hele mooie, witte, wasmachine.
Van een of ander goed wasmachine merk.

Nou zal je zeggen dat daar niks mis mee is.
MAar niks is minder waar.
Er is zeker wel wat mis mee.
Mijn wasmachine eet namelijk sokken.
Ik weet het zeker, heeeeel zeker!

Want sinds ik op mezelf woon ben ik sokken kwijt.
Niet 1, niet 2 nee wel een stuk of 10.
10 sokken in een jaar tijd, zomaar weg.
En dan niet 10 dezelfde sokken, nee 10 verschillende sokken.
Dat betekend dus dat ik 10 paar sokken minder heb dan toen ik hier kwam wonen.
Want ja, om nou een rose en een groene aan te trekken?

Ik heb ze overal gezocht, ze zijn echt nergens.
En ze zijn ook niet van de waslijngewappert richting de buurman.
Want ze komen gewoonweg niet uit de wasmachine!
Zelfs een sokkennet mocht niet baten, ik blijf sokken kwijtraken.

Ik heb wel wat met sokken, ze moeten mooi zijn, lekker zitten en mogen geen sportsokken zijn. Het liefst wel een beetje dik voor in winter.
Het type paardrijsokken lof wandelsokken, nog beter!
En in de zomer vochtbegeleidende korte sokjes.
Weet je wat zo geniaal is aan wandelsokken daar staat op welke aan welke voet moet!
Kun je je nooit vergissen!
Ik ben fan van Hema (de dikke) en Xenox sokken (de korte)
Ik denk, zomaar een heel klein beetje, dat er morgen een tripje naar de hema inzit.
Want die groene en die paarse sok van vandaag....
Tja dat stond toch niet al te best onder m'n blauwe trui!!

Dingen veranderen

Soms is het wennen voor me.
Want dingen om me heen veranderen.
Ik ben dan wel niet autistisch, maar ik ben ook niet goed in veranderingen.
Vriendinnen worden zwanger, hartstikke leuk, maar dat veranderd onze vriendschap wel.
Even winkelen gaat straks niet meer, even naar de bioscoop al helemaal niet.
Andere vriendinnen gaan trouwen, weer volgende hebben het gewoonweg te druk voor mij.
En ik, ik ben nog alleen, probeer m'n leventje zo leuk mogelijk in te vullen, met vrienden die nu dus allemaal andere levens lijken te krijgen.
En dat is soms even slikken, wennen en weer doorgaan.
Dit liedje past er perfect bij:

Laatste dag

Ook dag 3 was een succes.
Ondanks de vermoeidheid had een ieder er weer zin in.
Helaas liep het eerste team na het eerste gezin vast in een wijk.
Ze kwamen er met tomtom en politiehulp zelfs niet uit.
Na veel rondrijden en vragen kwamen ze dan toch nog aan bij het 2e gezin.
Dus iedereen gebeld dat ze later zouden zijn.

Verder geen problemen en een rustige en vooral leuke avond gehad.
Sinterklaasactie 2010 zit er weer op.
Met elkaar verdiende we 2550 euro voor de Roparun. Een prestatie op zich al zeg ik het zelf!
Op naar 2011. Maar eerst....
Heeeel veel andere dingen!

Het zit erop

Het zit erop.
Ik heb er tegenop gezien, naar uitgekeken, t vervloekt en aanbeden.
En nu is het over en uit.
Eerst slapen, morgen de verslagen!

Groetjes
Lies

Pepernotensamba

Ook wij dansten vanavond de pepernotensamba.


Ondanks het koude en vooral gladde weer bereikte alle teams de gezinnen op tijd.
En kwam iedereen weer veilig in het sinthuis aan.
Vanmiddag om 12 uur begonnen, iets voor 12ven weer thuis vandaag.
Kortom een lange dag!

Een klein foutje in mijn planning zorgde voor wat stress, maar vooruit, het is weer opgelost!

Ontroerend was het jongetje dat een boekje en een luier meegaf voor de babypiet.
En de kindjes die wortels en appels hadden verzameld voor amerigo.
Bek af en versleten beginnen we morgen aan de laatste dag.
En ook die wordt weer gezellig en gaaf!!

Tot morgen!
Annelies

Dag 1

Dag 1 van de sinterklaasactie zit er bijna op.
Vanmorgen ging de wekker nog een uurtje eerder dan gepland.
Dus om 4 uur werd ik al piepend gewekt door m'n wekkertje... grrr ik haat dat geluid!
Zelfs als het voor een goed doel is.
Flink smeren (lang leve de eczeem), eten, laatste zooi klaarzetten, douchen nog ff niksen op naar het grote pietenhuis.
De sneeuw moest her en der nog getrotseerd worden, maar al met al was het goed te doen.
In de straat van het pietenhuis kwam ik de eerste andere ook al tegen, gezellig!
Nog voor 7 uur zat de eerste piet in de afwerking, en werd sinterklaas zijn baard nog eens gekamd.
Rond 7 uur was iedereen binnen, en kon de grote verandering beginnen.
4 pieten en 2 hulpsinterklazen werden klaargestoomd, opgemaakt, aangekleed en bijgewerkt.
Al met al een hoop drukte en gezelligheid.
Ondanks een slapende moeder op de eerste verdieping, dus ssssttt!

Nog geen uur later proppen de teams zich in iniminiauto's.
(denk aan een hoage hoagte piet van 2 mtr lang, een sinterklaas met al zijn tabberts, gewaden en zijn staf en een piet die nog best wat pondjes kwijt mag raken in een renault twingo.. Proppen maarrrr!)
Onderweg kwamen we aardig wat andere teams tegen, gezellig!

Rond half 9 kwam sinterklaas bij de school aan.
Piet had de fietsjes gepikt en kwam dus op de fiets aan.
De kinderen zongen de pepernotensamba
(ooit van gehoord? Deze piet kon de meeste liedjes niet hoor!)en danste richting de gymzaal.
Hier stond sinterklaas alle kindjes te woord, een voor een en op het gemakje.
Met een flink kado en een big smile gingen ze weer terug naar hun klas.

Op naar de hoofdsponsor, hier mochten we banketletters uitdelen en flink strooien.
De baas was er niet, maar hij kan ons niet gemist hebben als hij terug komt.
Zijn bureau is volgestort met strooigoed.
Heerlijk zo'n geweldige sponsor waar dit allemaal kan.
Zij zorgen ervoor dat wij in juni weer aan de Roparun kunnen gaan beginnen.
Zij betalen onze 2700 euro aan inschrijfgeld, lenen hun naam voor ons team en laten ons ook nog troep maken met strooigoed.

Dag 1 zit er bijna om. Ik zit te wachten op het laaste team.
Nog een soepie en een broodje en op naar huis.
Uitslapen, opruimen en niks doen.
Morgen om 13 uur begint het circus weer opnieuw.
Dusseuh, tot morgen???

Lieve kankerpatient

(en ja dit is een man...)


Lieve kankerpatient,

Al dagen, weken, nee zelfs maanden stromen de mails mijn postvak in.
Begin juni de eerste al, en zondag avond de laatste waarschijnlijk pas.
Het begon met een voorzichtig mailtje.
Heeft sinterklaas zijn agenda voor dit jaar al open liggen?
Begin september krijgen de pieten van vorig jaar een mailtje.
Hebben jullie ook dit jaar weer zin om mee te spelen?
En ook de hulpsinterklazen van vorig jaar krijgen een mail.
Willen jullie ook dit jaar weer mee helpen?
De agenda gaat open, in exel wordt er voorzichtig een bestandje aangemaakt.
Outlook krijgt een mapje, sinterklaas 2010.
De eerste gezinnen worden ingepland, reistijden berekend en alles wordt netjes bijgehouden.

Dan gaat het harder lopen, er komen ook telefoontjes binnen.
Bedrijven boeken, mensen zeggen af, willen meer informatie en de eerste mensen gaan betalen.
Helaas besluit ING moeilijk te gaan doen.
Onze gebruikersnaam wordt geblokkeerd, we kunnen niet meer zien wie er gestort heeft en wie niet. Dus kan ik ook niet verder met de planning, want ik weet niet waar de gaten vallen.
Ing wordt gebeld, ja hoor mevrouw binnen een week is het opgelost.
Een maand later gaan we richting het ING kantoor hier in de buurt, we kunnen er nog niet op. De mevrouw schrikt van onze boze reacties, en spreekt hier ons een dag later nog op aan.
Wat als er iemand anders had gezeten die ook boos was geworden?
Pech voor u, dan moet het maar geregeld worden!
1 telefoontje en 24 uur later kan het ineens wel!
De planning is weer geopend en we gaan weer vrolijk verder.
Maar eerst wat boze mails wegwerken, mensen willen weten waar ze aan toe zijn, en ik kan ze nu na 4 weken pas duidelijkheid verschaffen.

Intussen regelt een piet flink wat strooigoed bij Sinterklaas.
We mogen het zo meenemen.
Moederpiet Bessels naait in alle pietenbroeken knoopsgatenelastiek.
De maten verschillen nogal van de pietjes, we hebben dikke pieten, lange pieten, en heeeele dunne pieten. Grote pieten, kleine pieten en zelfs een schele en een kale piet.
En die moeten allemaal broeken aan zonder dat ze afzakken.
Flink wat uurtjes wordt er genaait.

Intussen gaat de planning weer door. 280 mailtes zijn er al verstuurd, en we zitten nog steeds niet vol.
Minimaal een uur per dag ben ik er mee bezig.
Het stijgt me lichtelijk naar mijn hoofd.
Adressen, namen, informatie voor in het grote boek, telefoonnummers.
Alles moet opgeschreven en bijgehouden worden.

Dan komen er 2 pietjes en een sinterklaas achter dat de planning niet helemaal strookt aan hun agenda. Jammer maar helaas, snel opzoek naar 3 waardige vervangers, die gelukkig heel snel zijn gevonden!
En dan bedenkt sinterklaas dat zijn hulpsinterklazen van lengte verschillen.
Dus onderrokken zouden handig zijn.
Dus kroop moederpiet Bessels vandaag wederom achter de naaimachine.
De onderrokken zijn ook weer klaar.

Nog maar even een maitlje eruit naar de gezinnen waar we heen gaan.
Want ja, sinterklaas heeft geen arrenslee, we moeten het doen met auto's.
En die zouden wel eens last kunnen hebben van de sneeuw.
En dan komen we misschien ietsjes later. De meeste gezinnen beloven een liedje extra te zingen. Het is niet erg, als we maar veilig aankomen.

Vanavond nog de laatste schema's printen. Zul je altijd zien, inkt op!!!
Blauw print hij nog wel, dus dan maar blauwe schema's.
Morgen ochtend om 5 uur gaat de wekker. Op naar 2 scholen en 2 bedrijven.
En niet te vergeten nog wat andere hulpsinten en pieten klaarstomen.

Al met al, lieve kankerpatient, staan er dit weekeind 20 mensen klaar om 31 gezinnen, 2 scholen en 3 bedrijven te bezoeken.
100 kg aan strooigoed te strooien, en honderden euro's te verdienen.
Allemaal voor jou, we vinden het zelf ontzettend leuk om te doen, ondanks alle drukte en stress. Maar het geld dat we verdienen, dat is allemaal voor jou.
Wij zullen het storten naar de Roparun. En zij zorgen ervoor dat het bij jou terecht komt.

Mocht je een sinterklaas of zwarte piet tegen komen komend weekeind, groet hem dan en bedank hem, hij doet het niet voorzichzelf, niet voor de gezinnen, maar voor de zieke mensen die momenteel knokken voor hun leven in het ziekenhuis!

Heel veel liefs en sterkte.
Annelies

Gerrit

Als er geen sneeuw meer in de tuin ligt ga ik toch op tafel zitten?

Lekker man die sneeuw!
Kortom, mijn konijn(en) vinden het schitterend.
Ze lopen hier los door de tuin en de schuur. En kunnen met het kattenluik naar binnen en naar buiten hopsen.
Dan krijg je dit soort effecten:

En wat dacht je van uitrusten in de openhaard?

En natuurlijk netjes je mond schoonmaken na de maaltijd:


Kortom, wat nou saaie beesten? Ik vind ze geweldig!